Η αλήθεια είναι ότι άργησα… λιγουλάκι (σχεδόν μια εβδομάδα(!) δεν είναι λίγο αλλά… τέλος πάντων), αλλά ήταν μια πρώτη δύσκολη Σεπτεμβριανή εβδομάδα με καθημερινά μαθήματα και σχεδόν καθημερινά διαγωνίσματα, και παρ’ όλο που δεν θέλω να δικαιολογηθώ, μου ακούγεται πολύ καλό για δικαιολογία!

Λοιπόν, δεν θέλω/έχω να πω κάτι συγκεκριμένο σε αυτό το post, γραφώ απλά για να νομίζεις ότι… είμαι καλά! Χα!

Πάντως, δε μου αρέσει να μπερδεύω καταστάσεις, αλλά η αλήθεια είναι πως αλλιώς είχα φανταστεί την “εδώ” κατάσταση, και αλλιώς τελικά μου βγαίνει. Μέσα στην εβδομάδα όμως, ευελπιστώ να ανεβάσω 1-2 προτάσεις ταινιών, και θα προσπαθήσω να μπω στο… κλίμα!

Ξέρω πως σαν post δε λέει τίποτα. Προσωπικά όμως, με τρομάζει λιγάκι, σαν την απόλυτη ηρεμία που σε κυριεύει πριν την καταιγίδα… Και πίστεψέ με, ανυπομονώ για μια καταιγίδα…