*Το παρακάτω κείμενο μπορεί να σου φάνει γνωστό. Μην ανησυχείς, είναι απλά, σκέψεις που έχω γράψει σκόρπια, μαζεμένες ή/και αλλαγμένες ή/και διορθωμένες, εδώ σε ένα post.

Το θέμα δεν είναι απλό. Υπάρχουν πολλές και διάφορες απόψεις. Θα μιλήσω προσωπικά όμως και θέλω να ακούσω και την άποψη σου.

Λοιπόν, προσωπικά, δεν λέω ότι “απλά δεν πιστεύω στον θεό, δεν πιστεύω στην ύπαρξή του”. Λέω ότι δεν πιστεύω στον θεό που μας παρουσιάζουν. Δλδ: δέχομαι ότι μπορεί να υπάρχει μια ανώτερη δύναμη, η οποία όμως σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με αυτά που ξέρουμε. Μπορεί όμως και να μην υπάρχει!

Και αν υπάρχει, μας δημιούργησε;; Ούτε εδώ τα πράγματα είναι απλά… Όμως, μήπως τη δημιουργήσαμε εμείς;; Μήπως η “ανώτερη” αυτή δύναμη είναι δημιούργημα του μυαλού του ανθρώπου και όχι ο άνθρωπος δημιούργημα δικό της;;;;; Και αν αναρωτιέσαι γιατί να συμβεί κάτι τέτοιο, μπορώ να σκεφτώ ένα δισεκατομμύριο λόγους! Εσύ δε μπορείς;;…

Λοιπόν, ας μιλήσω λίγο για την πίστη (για να καταλάβεις τους λόγους που δεν πιστεύω). Τι είναι ο θεός και πιστεύουμε σε αυτόν;; Γιατί να μην πιστεύουμε π.χ. στο χρήμα;; Αυτά (σ.σ.: τα χρήματα) κι αν έχουν δύναμη!! Γιατί λοιπόν πιστεύουμε στο θεό και όχι στο χρήμα;;

Η απάντηση είναι απλή (αν και περιμένω τη δική σου, θα σου παραθέσω τη δική μου): γιατί λεφτά δεν έχουμε ενώ από θεό άλλο τίποτα! Είναι δωρεάν, δεν κοστίζει τίποτα, δεν απαιτεί να του αφιερώνουμε χρόνο (το κάνεις μόνο αν το θέλεις εσύ) και φυσικά είναι πάντα “εκεί” όταν τον χρειαζόμαστε!! Σαν τον πιο καλό από τους καλύτερούς μας φίλους! Κοινώς, τα κάνει όλα και συμφέρει! Έτσι απλά!! Διαφωνεί κανείς;; Κοινή λογική είναι!… Τέλος πάντων. Ας το πάρουμε αυτό ως δεδομένο.

Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν, στη θέση του θεού να βάλουμε τον εαυτό μας;; Για σκέψου το! Με άλλα λόγια, (σ.σ.: ο εαυτός μας) είναι δωρεάν, δεν κοστίζει τίποτα, δεν απαιτεί να του αφιερώνουμε χρόνο (το κάνεις μόνο αν το θέλεις εσύ) και φυσικά είναι πάντα εκεί όταν τον χρειαζόμαστε!! Και μάλιστα χωρίς “εισαγωγικά” στο εκεί!! Λοιπόν;; Τι έχεις να πεις;;;

Νομίζω πως αν πιστεύουμε στους εαυτούς μας, η πίστη μας είναι δυνατότερη γιατί ξέρεις σε τι πιστεύεις, πιστεύεις σε σένα. Ξέρεις τις δυνατότητές σου, ξέρεις τα όριά σου και ξέρεις ότι όσο και αν προσευχηθείς [σε όποιον θεό(ους)] και αν πιστεύεις για να γράψεις καλύτερα στο αυριανό διαγώνισμα, θα γράψεις χάλια γιατί δεν έχεις στρωθεί να διαβάσεις καθόλου. Λάθος;; Δε νομίζω!

Γιατί λοιπόν στις δύσκολες στιγμές της ζωής λέμε πως χρειαζόμαστε τον θεό;; Για να μας στηρίξει;; Για να μας βοηθήσει;; Για να μας δείξει το σωστό δρόμο;;;

Όσες φορές και να σου δείξουν το σωστό δρόμο, η επιλογή είναι δική σου και (το ξέρω και) το ξέρεις πως θα ακολουθήσεις το άλλο… μονοπάτι. Όση βοήθεια μπορεί να σου δώσει ο θεός από “εκεί” που βρίσκεται, τόση και ακόμη περισσότερη μπορεί να σου δώσει μια συζήτηση με έναν καλό σου φίλο (θα μπορούσα να το πάω ακόμη πιο πέρα: μια συζήτηση με έναν ψυχολόγο! Όμως είμαι κατά του “όλου θέματος” και αυτό είναι μια άλλη ιστορία, οπότε…), ή ακόμη καλύτερα, μια συζήτηση με την άλλη πλευρά του ίδιου σου του εαυτού. Τόσο απλά. Και τέλος, κατά την άποψή μου βέβαια, όση στήριξη μπορεί να σου προσφέρει ο θεός στις δύσκολες στιγμές, τόση στήριξη μπορεί να σου προσφέρει και η καρέκλα της τραπεζαρίας. Μάλιστα, η πολυθρόνα του σαλονιού, θα σου προσφέρει έκτος από στήριξη και άνεση!

Και πριν εισπράξω την ειρωνεία σου (ως απάντηση στη δική μου ειρωνεία φυσικά :P ), θα σου πω ότι την ίδια στήριξη μπορεί να σου προσφέρει και (π.χ.) η κουρτίνα του μπάνιου την ώρα που γλιστράς και πέφτεις για να σπάσεις το κεφάλι σου [για πρώτη και τελευταία (μάλιστα) φορά]. Τόση ακριβώς.

Σημείωση: Διαφώνησε ελεύθερα!