Καλημέρααααα. Και καλό μήνα! Τώρα τελευταία ίσως να με έχεις χάσει, αλλά ετοίμαζα το δεύτερο blog μου (που έχει άλλο… στυλάκι) και φυσικά έκανα και την περίφημη μετακόμιση, οπότε ελπίζω να μην παρεξηγήθηκες που άργησα να εμφανιστώ…

Σήμερα όμως, πρωτομηνιά, θα το φιλοσοφήσουμε πάλι! Βασικά, όλο αυτό που “βιώνω”, την έλλειψη χρόνου για οτιδήποτε (έστω εικονική – αν με ξέρεις, κατάλαβες τι εννοώ, αν δε με ξέρεις, ρώτα!), λέω να το κάνω ένα post, έτσι για να το βγάλω από μέσα μου…

Τι είναι ο χρόνος;; ΟΚ, πέρα από όποιες επιστημονικές έννοιες, “διαστάσεις” ή ιδιότητες θέλεις να του προσδώσεις, τι άλλο έχεις να μου πεις για το χρόνο; Για αυτόν που περνά; Για τον άλλο που μας περιμένει; Για όσα πηρέ μαζί του ο χρόνος στο πέρασμά του;; Για όσα καταφέραμε να κρατήσουμε πριν αρπάξει τους ίδιους μας τους εαυτούς;;;;;

Η ώρα είναι περασμένη, είμαι πτώμα, και όμως κάθομαι και το “φιλοσοφώ” ακούγοντας “χαλαρή” (δεν θα την πω και χαλαρωτική - έλεος!! :P) μουσική, προετοιμάζοντας αυτό το post μερικές ήμερες πριν να το χρειαστώ. Εύχομαι να το βγάλω μονοκοπανιά απόψε και απλά να δω αύριο κατά ποσό έχω γράψει ασυναρτησίες.

Αυτός, λοιπόν, ο χρόνος που σπαταλώ για το κείμενό μου, είναι χαμένος;; Κερδισμένος;; Μήπως είναι απλά παρελθόν και τώρα που το συζητώ χάνω πραγματικά χρόνο;;

Πολλοί (πάρα πολλοί για την ακρίβεια) λένε πως ο χρόνος ισούται με το χρήμα. Άρα, τώρα χάνω χρήματα;;; Και αφού ο χρόνος, από όσο ξέρω τουλάχιστον, έχει μόνο μια κατεύθυνση, δεν θα είμαστε πάντα (οικονομικά :P ) χαμένοι;;

Περίεργα τα λέω, η ώρα θα φταίει… Ή μπορεί και τα συναισθήματα που έχω τον τελευταίο καιρό… Γιατί όταν πάω να ξεκαθαρίσω κάτι στον εαυτό μου, έρχεται ο άλλος μισός και μου τα μπλέκει πάλι… Και τότε χάνω τη συναίσθηση του χρόνου, δεν ξέρω που με άφησα και που με βρήκα… Σίγουρα, κάπου χαμένο… Και ο χρόνος περνάει… Χάνεται…