Έχεις τα μάτια σου κλειστά.
Περιμένεις να ακούσεις τη γνώριμη φωνή της.
Μα δεν την ακούς.
Ακούς άλλες φωνές, άγνωστες,
ακούς και άλλες, γνωστές. Αλλά καμία δεν είναι δική της.
Μα ξέρεις πώς βρίσκεται κοντά,
έχεις ακούσει να φωνάζουν το όνομά της.
Και περιμένεις να ακούσεις τη γνώριμη φωνή της.
Φαντάζεσαι το χαμόγελό της και χαμογελάς!
Δεν ακούς τη γνώριμη φωνή της και από την αγωνία σου ξυπνάς.
Μα έχεις τα μάτια σου κλειστά…