Μερικές φορές, αισθάνεσαι μοναξιά… Και είναι πολλές οι φορές που όταν συμβαίνει αυτό, όπως σε μένα τώρα, γράφεις ό,τι γράφεις, όχι σε α’ πρόσωπο, δεν απευθύνεσαι στον εαυτό σου. Γράφεις σε β’ πρόσωπο, για να νομίζεις πως απευθύνεσαι σε “κάποιον” άλλο, απλά για να μην αισθάνεσαι(!) μόνος… Όμως το θέμα δεν είναι αυτό, το θέμα δεν είναι η μοναξιά, αλλά εσύ… Πολλές φορές, λοιπόν, μένεις μόνος σου, και τί κανείς τότε;… Ξέρεις πως οι φίλοι σου είναι “μακριά”, ξέρεις πως το άτομο που εμπιστευόσουν πιο πολύ και από τον ίδιο σου τον εαυτό, σε έχει προδώσει… Τί κάνεις;… Τί μπορείς να κάνεις;…

Για σκέψου, μπορείς να κάτσεις και να παρακαλέσεις!… Αν και ποτέ δεν θα το έκανες… Θεωρείς τον εαυτό σου, τουλάχιστον “σπουδαίο” για να κάνεις κάτι τέτοιο… Τί άλλο;… Α ναι, μπορείς να ζητήσεις συγγνώμη… Αν και θα διαφωνούσα κάθετα. Γιατί απλά, δεν έχεις κάνει κάτι λάθος. Ίσως θα έπρεπε να ζητήσεις συγγνώμη που δεν έχεις κάνει τίποτα. Ίσως… Ακόμη καλυτέρα, θα έπρεπε να ζητήσεις συγγνώμη γιατί είσαι ειλικρινής. Μπα, έτσι κι αλλιώς, όσο “σπουδαίος” κι αν περνιέσαι, με την πρώτη ευκαιρία, πάντα συγγνώμη θα ζητάς… Πάντως, το μεγαλύτερο λάθος σου είναι πως, πάντα θα την εννοείς τη συγγνώμη σου… Άσ’ το λοιπόν, τί άλλο μπορείς να κάνεις;…

Φυσικά, θα μπορούσες να γκρεμίσεις ό,τι σου έχει απομείνει και να ξεκινήσεις (πάλι) από το μηδέν. Αλλά το έχεις δοκιμάσει πολλές φορές, και από την άλλη, ποτέ δεν είχες το κουράγιο να γκρεμίσεις στ’ αλήθεια τα πάντα. Κάτι σα βιτρίνα είσαι… Κρύβεις τον άθλιο εαυτό σου πίσω από “ευγενικά” δήθεν αισθήματα και «Όλα καλά! Εσύ πώς είσαι;;…». Ε ναι, λοιπόν, είσαι ένα τίποτα που ανυπομονεί να βρεθεί στη μοναξιά του, απλά και μόνο για να μπορείς να δικαιολογηθείς για τα χάλια σου… Αυτό θες;; Δεν ξέρω, πάντως τώρα, σίγουρα αυτό κάνεις… Δεν σε καταλαβαίνω, ίσως να φταίει και αυτό… Ίσως…

Όμως, γιατί δε μπορείς απλά να ξανά-κάνεις κάτι “ξανά”;; Το ότι κάτι έγινε παρελθόν δεν σημαίνει τίποτε απολύτως, το μέλλον έρχεται, μην το αφήσεις απλά να σε προσπεράσει, γιατί τότε, εκτός από το χαραμισμένο παρελθόν, θα χάσεις και το μέλλον… Κι αυτό σίγουρα δεν το θες… Η ζωή είναι εκεί έξω, βγες και πάλεψε! Και πίστεψέ με, σίγουρα θα κερδίσεις!… Έτσι κι αλλιώς, δεν έχεις να χάσεις τίποτα! Τα έχεις, ήδη, χάσει όλα…