0218
Ε, περασμένη η ώρα. Έχω λίγη ώρα που γύρισα και έχω σκάσει (και από το φαγητό και από τη ζέστη). Πάντως, κάπου χαμένος μέσα σε υπέροχους ήχους μιας μίξης electronica και dark house, και με φόντο ένα υπέροχο φεγγάρι (το οποίο δεν έβγαλα φωτό γιατί neither από τα κινητά μου την παλέυει με τις νυχτερινές λήψεις) προσπαθώ να την παλέψω. Μάλλον δεν θα τα καταφέρω και πολύ. Θα δούμε!

Απόψε, λέω να ασχοληθώ με την υπέροχη κοσμοθεωρία μου. Κάπου ανάμεσα στο ότι αισθάνομαι ένα περίεργο (ανεξήγητο) συναίσθημα και στο ότι τίποτα που να μου έρχεται στο μυαλό δε μπορεί να μου το απομακρύνει (το συναίσθημα, όχι το μυαλό!), κάπου εκεί ανάμεσα, λοιπόν, λέω να αποκαλύψω την ιδέα μου για τον κόσμο. Αυτόν τον κόσμο που πριν από μια εβδομάδα με ώθησε απέναντι στις κάλπες (εδώ και 1.5 μήνα είμαι 18 - αλλά και να μην ήμουν, υπάρχουν ΤΟΣΕΣ πολιτικές σκοπιμότητες που θα ψήφιζα anyway, εγώ και όλοι οι γεννημένοι το ‘91), αυτόν τον κόσμο που τον κοιτάς και αναρωτιέσαι “Γιατί στο διάολο να υπάρχουν τόσοι μα…κες;;”, αυτόν τον κόσμο που είμαι υποχρεωμένος να ασχοληθώ μαζί του. Γιατί αν δεν ασχοληθώ, ξαφνικά θα γίνω “περιθώριο”.

Αλήθεια, ξέρατε ότι οι αρχαίοι Θράκες (ναι, το παραδέχομαι, το 50% μου είναι από τη Θράκη), όταν γεννιόταν ένα παιδί θρηνούσαν;; Αμέ! Κάτι ήξεραν. Γιατί σε αυτή τη ζωή που άλλοι σε φέρνουν (χωρίς βέβαια να θέλουν να σου κάνουν κακό), δεν έχεις την επιλογή. Είσαι υποχρεωμένος να έρθεις. Να έρθεις και να την υποστείς. Βέβαια, πρέπει να παίξεις έξυπνα.

Και επανέρχομαι. Η κοσμοθεωρία μου λοιπόν, αν θες/μπορείς να τη χαρακτηρίσεις έτσι, είναι 1 σειρά (και δεν έχει να κάνει με το τόσο μλπαμλπα που έχω ξαμολήσει τόση ώρα). Από την άλλη, είμαι μόλις 18 και έχω αναπτύξει και τη δική μου κοσμοθεωρία;;; Ε, δεν την λες κι έτσι, εγώ απλά ονόμασα την σκέψη μου έτσι γιατί δεν ξέρω πως αλλιώς να την πω. Αλλά δε βαριέσαι; Έτσι και αλλιώς, για να καταλάβεις την κοσμοθεωρία κάποιου, πρέπει να τον ζήσεις. Λίγη σημασία έχει αυτό πάντως.

Αυτό που έχω να πω, είναι το εξής απλό: Πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου και ο μόνος τρόπος να το κάνεις και να είσαι ΟΚ με τον εαυτό σου, είναι να το κάνεις αντλώντας τη μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση και απόλαυση που μπορείς. Αυτό. Τώρα, τί εστί “ικανοποίηση” και “απόλαυση”, αυτό έγκειται στον καθένα ξεχωριστά να το προσδιορίσει. Κάποιος μπορεί να θέτει τη συναισθηματική ή σαρκική ικανοποίηση ως απόλαυση. Κάποιος άλλος τον πλουτισμό. Ένας τρίτος την οικογένεια. Ένας τέταρτος τη δόξα και την αναγνώριση. Και πάει λέγοντας…

0253
‘Ωρα για λίγο σερφάρισμα και μετά ύπνος! Νύσταξα. Βαρυστομάχιασα τελικά. Άκυρο, αλλά ισχύει.

Σημείωση: Το παρόν άρθρο (συν)δημοσιεύεται σε imfns.com και gmakakakioz.wordpress.com με διαφορετικό τίτλο και ελάχιστα διαφορετική εισαγωγή.