[30092007, 1227, Τοποθεσία Απόρητη]

“Όταν είστε έτοιμοι ξεκινάμε.”
“Οι κάμερες;; Όλα έτοιμα;;;”
“Ναι, όταν είστε έτοιμοι ξεκινάμε.”
Ο Βαλέριος, ο Άρης κ ο Πρίαμος έπιναν καφέ κ χάζευαν τις ερωτήσεις που θα απαντούσαν αργότερα στον “Χ”. Η συμφωνία ήταν απλή. Δεν θα μάθαιναν το όνομα του ενώ αυτός θα έβγαζε 1 απίστευτο ρεπορτάζ. Έβλεπαν το ρίσκο αλλά ήταν σίγουροι ότι οι δημόσιες αρχές θα τους έπαιρναν για πλάκα οπότε δεν κινδύνευαν. Επιπλέον, θα γίνονταν ακόμη πιο διάσημοι στους κατάλληλους “κύκλους”, οπότε πιθανότατα έτσι θα ανέβαινε ακόμη περισσότερο το κασέ τους. Ήταν μια καλή ευκαιρία.
“Είμαστε έτοιμοι.”
Πλησίασαν προς τον καναπέ που θα τους φιλοξενούσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Είχαν στήσει το όλο σκηνικό σε μια άδεια αποθήκη, σε μια φτωχή γειτονιά της δυτικής xxxxx. Δεν υπήρχε κάποιος βοηθός για την συνέντευξη, όλα τα είχε κάνει μόνος του ο Χ. Όσο λιγότεροι ανακατεύονταν, τόσο καλύτερα.
Το σκηνικό περιελάμβανε 1 καναπέ κ πίσω του μια κουρτίνα, σε περίπτωση που κάποιος είχε πρόσβαση στο συγκεκριμένο γκαράζ να είναι αδύνατο να το αναγνωρίσει. Ο Χ είχε στήσει, επίσης, κ τις 4 κάμερες που θα κάλυπταν την συνέντευξη. Οι 3 κάλυπταν τον Βαλέριο, τον Άρη και τον Πρίαμο ξεχωριστά ενώ η τελευταία τους κάλυπτε κ τους 3 μαζί. Για τον εαυτό του, ο Χ, δεν είχε κρατήσει καμία κάμερα. Στην συνέντευξη αυτή θα δανειζόταν μια ιδιότητα των καλεσμένων του. Θα ήταν “αόρατος”. Επιπλέον, για την ασφάλεια του ίδιου όσο κ για την δική τους, ο Χ είχε τοποθετήσει 1 πρόγραμμα παραμόρφωσης φωνής έτσι ώστε να είναι καλυμένοι όλοι τους σε περίπτωση που κάτι στραβό συνέβαινε.
“Καλημέρα!” ξεκίνησε ο Πρίαμος. Έδειχνε χαρούμενος αλλά ταυτόχρονα κ νευρικός.
“Τί ώρα είναι;” τον ρώτησε ο Άρης.
Ο Βαλέριος τον κοίταξε ενοχλημένος και διόρθωσε, “Καλησπέρα.”
“Τί ώρα είναι ρε;” ρώτησε κ πάλι ο Άρης, αυτή τη φορά τον Βαλέριο. Ο Βαλέριος τον αγριοκοίταξε κ για να μην τσακωθούν ο Πρίαμος πήρε την πρωτοβουλία να συστηθεί.
“Είμαι ο Πρίαμος!”
Ο Βαλέριος πήρε το βλέμμα του από τον Άρη κ συστήθηκε κ αυτός. “Εγώ είμαι ο Βαλέριος!”
“Τί ώρα είναι;;;” ρώτησε ο Άρης για 3η φορά, κοιτώντας τον Χ αυτή τη φορά, με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Ο Βαλέριος νευρίασε πολύ αλλά δε μίλησε ενώ ο Πρίαμος συνέχισε κανονικά.
“Κάνουμε μια κάπως… Χμμ…”
“Λεπτεπίλεπτη δουλειά, θα την έλεγα.” συμπλήρωσε ο Βαλέριος που σταμάτησε να ασχολείται με τον Άρη, ενώ ο τελευταίος, ξεκολλώντας από την απορία του, τους συμπλήρωσε. “Για την ακρίβεια, καθαρίζουμε τον κόσμο από τα μικρόβια. Είναι πολλές οι φορές που ξέρεις πως υπάρχουν μικρόβια στο σπίτι σου αλλά… Χμμ… Αλλά σιχαίνεσαι κ δν ασχολείσαι. Ε, εκεί ερχόμαστε εμείς κ κάνουμε τη βρώμικη δουλειά! Καθαρίζουμε απ’ ό,τι σας ενοχλεί κ μάλιστα με άριστη ποιότητα κ εξυπηρέτηση. Α, κ δεν είμαστε κ τόσο ακριβοί όσο άλλοι, ειδικά σε σχέση με το επίπεδο της τελικής… καθαριότητας!” είπε κ έκλεισε το μάτι στον Χ, σα να τον προειδοποιούσε.
Ο Χ πάντως δεν ανησυχούσε για τίποτα. Έδειχνε σοβαρός αλλά μέσα του γελούσε, ήθελε να ουρλιάξει από την χαρά του, κ πιθανόν να το έκανε στο τέλος της συνέντευξης που με πολύ κόπο είχε εξασφαλίσει. Προς το παρόν όμως, έπρεπε να παραμένει συγκεντρωμένος κ ταυτόχρονα να αγνοεί τις διάφορες “προειδοποιήσεις” που τυχόν θα ακολουθούσαν. Έπρεπε να μείνει απόλυτα αφοσιωμένος στον στόχο του. Τίποτα δεν έπρεπε να πάει στραβά.