…γτ δεν ξέρω τι στο διάολο συμβαίνει!

Κ καλά. Γτ καταβάθος, ξέρω. Πάντα ξέρω. Αχά, ναι! Πάντα ήξερα κ πάντα θα ξέρω. Αν κ καταβάθος, δε γελάω. Προβληματίζομαι…

Η ιστορία δεν είναι πολύπλοκη. Καλώς ή κακώς, έρχεται ο χρόνος κ κάποια πράγματα τελειώνουν. Ωωω, ναι! Συμβαίνει κ στις καλύτερες οικογένειες. Το θέμα είναι, τι κάνουμε όταν τελειώσουν; Συνεχίζουμε να ασχολούμαστε ή αφήνουμε τον χρόνο κ την απόσταση να κάνουν τη δουλειά τους; Δεν ξέρω για εσέ, εγώ πάντως προτιμώ το 2ο. Αλήθεια!! Είναι πολύ σκληρό να αφήνεις πίσω πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις που αγάπησες. Ναι, αγάπησες. Κ κακά τα ψέμματα, δέθηκες περισσότερο από όσο ποτέ φανταζόσουν. Αλλά, τέλος. Τέλος. ΤΕΛΟΣ. Όπως κ να ήθελες να είναι τα πράγματα, αυτά θα μείνουν ως έχουν. Όπως τα διάλεξες ΕΣΥ. Ή όπως τα διάλεξε κάποιος ΑΛΛΟΣ. Σίγουρα πάντως, δεν τα διάλεξα ΕΓΩ. Γτ αν επέλεγα εγώ για εμέ, αυτή τη στιγμή θα ήμουν χαμένος κάπου στις Μπαχάμες κ δεν θα μου καιγόταν καρφί! Γτ δεν θα σε είχα γνωρίσει ποτέ. Ποτέ όμως.

Κ τώρα, ναι. Τώρα -σχεδόν- γελάω. Γτ ξέρω πως αύριο το πρωί θα είμαι 1 χαρά! Απλά, το ξέρω. Μη νοιαστείς για εμέ. Μη ρωτήσεις τίποτα. Αα… κ σταμάτα να με αγαπάς. Πονάει.