Faded love. Όχι σαν αυτή του τραγουδιού. Αγάπη που ξεθωριάζει, που ξεφτίζει. Αργά. Βασανιστικά. Όπως ο καπνός του τσιγάρου. Δεν θυμάμαι αν ήταν δικό μου ή δικό σου. So what?

Το βλέπεις να κατρακυλάει πάνω στις πλάκες κ ξέρεις ήδη τη μοίρα του. Βλέπεις τον καπνό κ σου θυμίζει όλα όσα έχεις ζήσει. Κ όπως σκορπίζεται, έτσι κ οι στιγμές που έζησες, φεύγουν, χάνονται. Κ σαν αναπόφευκτο φινάλε, κάποιο παπούτσι το λιώνει, το σβήνει. Μαζί κ τις αναμνήσεις σου.

Κ το τέλος μπαίνει. Χωρίς να σου δωθεί επιλογή. Ήρθε η ώρα να προχωρήσεις. Αν κ…είχες ποτέ την επιλογή;; Αλλά τι σε νοιάζει; Βγάζεις κ ανάβεις άλλο.